hikbing sakbibi kay pilipina...

HIKBING SAKBIBI KAY PILIPINA

nanigas na ako at hindi matinag sa aking kinatatayuan
napako ang tingin ko sa iyong kalunos-lunos na kalagayan
tahimik... tahimik... pero damang dama ko ang iyong hikbi
ninais kitang lapitan at patahanin pero ako ay napipi

hindi na pansin sa iyong suot na saya
ang dating tingkad ng asul at pula
hindi na mababakas sa iyong blusa
ang kinang ng dilaw na araw at tala

wala na, wala na... nangungutim na ang lahat
wasak, punit... sira... at wala na ang dating gara
ah... kalunos lunos nga ang iyong abang kinasapitan
palad mo ay sa busabos at walang katapusang kapaitan

pinagagawan ang pagaari sa iyo ng mga sultan at hari
iniibig ka nila... pero pag-ibig na walang pagkandili
tatlong daang taong mahigit ikaw ay kanyang inangkin
gamit batong-krus, nauto ka nilang maging matiisin

matagal bago ikaw ay matauhan at magising
kung hindi pa isa sa anak mo ay mabaril
kaya ang isa naman ay naglakas na magtaas nitong kamao
upang ihatid nawa sa iyo ang tunay na kalayaan mo!

subalit anong pait nitong naiukit na kapalarang
mismong kapatid niya rin ang sa kanya'y papaslang
pinagpasapasahan ka ng mga hayok... pinagpasasaang ganap...
may sakang... may puti... pero ang masakit ay iyon pang kauri!

nakalbo ang malago at makulot mong mga kagubatan
nasaid ang katas at bunga ng iyong lupa at sakahan
inagaw pati ang dalisay mong mga pampang at karagatan
isinantabi ang mahihina at mahihirap mong kawan

narinig ko muli ang naiipit ipit mong mga hikbi
nais kong kumilos... nais kitang kandungin kahit sandali...
kalunos-lunos sa aking pandinig ang naririnig na panaghoy
saka ikinagulat kong mga luha ko'y di na napigilang dumaloy...

globalisasyon, liberalisasyon, privatization
lahat na ng kamaganak ng Tiyuhin mong mahilig kay Sion.
hindi pa ba... hindi pa ba ang lahat at sasapat?
ilang milyon pa ba ang gugutumin para ito ay maging marapat?

anong magagawa ko sa iyo?
ang sabayan ka sa iyong pagtangis?
sapat na ba ang pakainin ko ang ilan sa iyong anak?
sapat na bang kalingain ko at maging boses nila?

anong maiaalay ko para tuluyan ka ng tumahan?
nanglilimahid ka na halika't ikaw ay paliliguan
paliliguan ng mga dugo ng mga sa iyo ay umalipusta
pababanguhan ng mga inialay na buhay ng bayaning nakibaka

habang inihahanda ang bagong saya at blusa
na inihahabi ng aming kolektibong pagkakaisa
ah... kailan kaya pangarap ko ay makikita?
yun bang maringal kang muli na parang isang reyna

may kapayapaan sa buong bayan mong paghaharian
kasaganaan sa kanayunan, sa bukid, gubat at karagatan
pagkakapantay-pantay ng lahat at hustisyang sosyal
matamis ang kamatayan kong ito ay makikita makikintal!

pero paanong ang lahat ng ito ay mapangyayari
kung hindi ako patitinag sa aking kinatatayuan
kung mapapako lang ang tingin ko sa iyong kasawian
kung iiyak lang ako... at dadamay man... ngunit sa iilan?

kilos na.
KILOS NA..
NGAYON NA...
TAYO NA!

fence sitter

FENCE SITTER

lumulusot sa aking katawan at likod
ang iyong pagsilip, habang nakakapit sa bakod
emosyon mo'y hindi ko matiyak ni malugod
sa pagunawa ako na rin ay napapagod

kung nais mong humakbang papasok
gawin na ngayong ako'y nababalot ng usok
pagkalilis ng mga nakalilitong ulap na ito
pangarap kong magagap ang tanging palad mo

manunuod ka na lang ba bunso
sa ginagawa ng ate mo
ang lahat ng akin ay inyo
kasali ka sa may parte dito

huwag mong hayaang yaman ko'y sa kanila lang
ang hati mo'y dapat na kapantay at di kulang
tagapagmana ka nitong aking kayamanan
angkinin mo ang iyong tungkulin sa angkan

huwag kang nanunuod lang sa bakod
nakaabang sa magaganap, nakatanghod
hindi tadhana ang uukit ng kapalaran mo
ikaw ang magdidikta ng tadhana mo

nais mo bang patuloy na maging api?
ang maging alila ng sariling lipi?
baklasin mo na ang bakod na nakapagitan
at wasakin mo ang mga pananaw na sa iyo ay nagkahon

nasa Diyos ang awa subalit nasa iyo ang gawa
ikaw ang magdedesisyon ng iyong gantimpala
tapos na ang panahong personal Siyang bumababa
ngayo'y nais Niyang hindi solohin ang pakikibaka

tindig na at tama na sa pagkukuyakoy, bunso
kalayaan ng lahi'y ikaw ang instrumento
huwag pagagapi sa mga mapanlinlang na kwento
nasa mga kamao mo ang makabubulid sa mga tuso

bukas sisipatin kong muli ang mukha mo
sana hindi na ito nakasilip sa bakod na ito
bagkus nakatindig at may nakataas na kamao
na papasugod upang palayain ako!

suHoL o reGaLo?

lumang blog entry ko na nailabas sa kasagsagan nang pagamin ni Among Ed ng kanyang pagkakatanggap ng isang balot ng salapi... nagtanong lang naman siya... para saan ito... para ba ito kanino... at sino ang nagbigay... saang mapagpalang kamay ito nagmula?
-------------------------------------

bunsod sa nabasang BLOG kay manong sakay, naunahan niya lamang ako, magblog tungkol rito hehehe... nakakapikon na talaga... sana lahat ng nakatanggap ay maglahad na rin! kaya gumawa na lamang ng malayang taludturan, para ilabas ang damdamin ko sa usaping ito!
-------------------------------------

suHoL o reGaLo?

kamulatan lamang ang nais naming makamit
kaya may nagtatanong upang sa sagot ay sumapit
hindi maliwanag kaya kailangang bigyang linaw
hindi naman kami tangang bulag ang pananaw
kung sana lamang ay ipaliliwanag at ilalatag ng lantad
hindi sana kami kakainin ng duda at magkukuyom palad
kung sadyang ito ay para sa aming taong bayan
bakit hindi itala ng maliwanag sa angkop na listahan
bakit nagtatago at nagkukubli ang pinatabang nikolas
dahil ba wala pang pasko at hindi pa panahon ng paglabas
mana ba itong sa Poon nagmula
awa Niya sa naghihikahos na madla
kung gayon aabot ba sa aming maralita
ang Biyayang inyong nasalo at naibulsa
subalit sino ang magsusulit sa inyo
paano huhusgahan kung ito nga'y hindi siphayo
wala namang magpapatunay
sa natanggap nang inyong kamay
pagka't sa hangin pumutok ang bulang nanggaling
maglalaho ring parang bula na walang pasubaling
magpakalunod kayo sa isang salapi ng manggagawa
habang kami'y kumakayod ng walang sawa
at sa bawat pagpapakasasa ninyo
dugo at pawis ng masa ang nagbabayad nito
suHoL ba ang natanggap o reGaLo?
alin man ang sagot, katotohanan lamang ang nais ko,
dahil PERA kong pinagpawisan ang pinaglalaruan ninyo!
huwag na sanang hintayin na ang aming naisin
ay magpataw ng agarang HATOL sa bigat nitong tiisin!